BLOGG 27 (Bezonnen Lezingen Over Gender & Gezondheid)

Omhels diversiteit

Een paar dagen geleden las ik een prachtig mooi klein tekstje. Het was geschreven door de diversiteit in hoogst eigen persoon. Iemand van Amerikaanse afkomst. Vrouw. Zwart. Erg lang. Sciencefiction schrijfster. Heel verlegen. Niet al te sociaal. Het liefst zat ze met haar neus in de boeken. Ze won veel prijzen met haar schrijfwerk. Ze werd opgevoed door haar moeder die al jong weduwe was.

Foto genomen in het beekdal van de Bakelse Aa

Het gaat om Octavia E. Butler. Ze is al dood sinds 2006, maar een aantal dingen die zij beschreef als sciencefiction zijn inmiddels waarheid geworden. Haar stukje tekst zette mij aan het denken en het eerste waar ik aan moest denken waren de demonstraties en de woede die je vrijwel dagelijks op televisie ziet. Telkens weer hetzelfde scenario: een filmpje met steeds dezelfde hoofdrolspelers, zwarte mannen en agenten met pistolen, die die dingen ook gebruiken. Hier is het gelukkig niet zo erg maar toch hebben wij ook die stereotype situaties: een Marokkaan in een chique cabrio die aangehouden wordt door een agent of de kinderen van Sigrid Kaag die een sollicitatiebrief steevast ondertekenen met ‘Kaag’ in plaats van de Libanese naam van hun vader omdat ze dan zelfs voor de functie van bordenwasser niet uitgenodigd worden. De woede is begrijpelijk als je vanwege je kleur, afkomst of vanwege wat dan ook, minder kansen krijgt. Maar die begrijpelijke woede moet wel een keer stoppen.

Hoe moet dat? Dat moet met agenten die zoveel mogelijk van hun wapens afblijven. Dat moet met agenten die zich bewust zijn van hun vooroordelen. Dat moet met rechters die rechtvaardig straffen. Dat moet met volksvertegenwoordigers die de signalen serieus nemen en er iets mee doen. Dat moet met leiders die de zaak niet verder ophitsen. Dat moet, kortom, met een betrouwbare overheid. Het is een lange en taaie strijd in woorden. Zolang dat niet gebeurt zal de woede telkens opflakkeren en steeds meer schade veroorzaken.

Embrace diversity

Unite

or be divided,

robbed,

ruled,

killed

By those who see you as prey.

Embrace diversity

Or be destroyed.

In een roman, geschreven in 1993 en spelend in 2025, beschreef Octavia Butler de taferelen die we nu dagelijks op televisie zien. Dat kon ze onder andere omdat ze de diversiteit zelve was en aan den lijve heeft ervaren hoe discriminatie voelt.

Wij weten dat discriminatie in al zijn vormen – naar ras, naar geslacht, naar uiterlijk, naar afkomst, naar gedrag – een kwalijke invloed heeft op de gezondheid van degene die de discriminatie ervaart. Ook artsen dienen zich druk te maken om discriminatie en dan bedoel ik niet eens dat ze de straat op moeten voor een demonstratie. Als artsen het eens voor elkaar zouden krijgen dat ze mensen met een ernstig onverklaard lijden – denk aan fibromyalgie of chronische vermoeidheid – hetzelfde zouden benaderen als mensen met een ernstige ziekte. Als artsen het eens voor elkaar zouden krijgen dat ze de pijn van mensen met chronische rugpijn met een normale röntgenfoto hetzelfde zouden waarderen als de pijn van mensen met chronische rugpijn met een afwijkende röntgenfoto. Als artsen het eens voor elkaar zouden kunnen krijgen dat vrouwen met aanhoudende lichamelijke klachten niet minder aanvullend onderzoek kregen dan mannen met dezelfde klachten, maar evenveel.

Omhels dus diversiteit, ook in de spreekkamer, maar neem dit advies niet al te letterlijk en houd afstand want we zitten ook nog steeds met dat verrekte virus.

Peter