BLOGG 12 (Bezonnen Lezingen Over Gender & Gezondheid)

No more boys and girls: een gezonde ontwikkeling?

Onlangs zag ik de documentaire No more boys and girls, over een klas met zevenjarigen op een Engelse school. In deze klas werden de kinderen een aantal weken niet meer door een roze of blauwe bril bekeken. De leerkracht leerde jongens en meisjes even vaak en op dezelfde manier aan te spreken, de kinderen kregen neutraler speelgoed, en de ouders werden geïnstrueerd over teksten op kleding. Na een aantal weken hadden de meisjes meer zelfvertrouwen en konden de jongens beter hun gevoelens uiten.

Ik bleef achter met de vraag wat dat zou betekenen voor de gezondheid van jongens en meisjes. Al op jonge leeftijd hebben meisjes meer lichamelijke klachten dan jongens, en dat blijft het hele leven zo. Natuurlijk zijn er biologische verschillen, maar zeker voor de puberteit zijn andere verklaringen waarschijnlijker. Meisjes wordt van jongs af aan geleerd om hun lichamelijke klachten te uiten, terwijl jongens worden gestimuleerd om ze te negeren. Je wilt tenslotte geen mietje zijn. Zou het zo zijn dat de jongens uit deze genderneutrale klas, die nu beter konden uiten wat ze voelden, ook beter hun lichamelijke klachten konden uiten? En dat die jongens daardoor op het goede moment de juiste hulp van artsen krijgen?

Of zou het misschien helemaal niet zo gunstig zijn om goed te kunnen praten over lichamelijke klachten? Op Twitter las ik daarover: “Vrouwen zeuren ook veel meer over van alles en nog wat, als er echt wat is valt het niet op“. Uiteraard geschreven door een man. Voor deze visie pleit dat klachten van vrouwen vaker medisch onbegrepen blijven dan klachten bij mannen. Zouden artsen wel even goed zoeken bij mannen en vrouwen? Mannen komen minder vaak met lichamelijke klachten, dus dan is een arts misschien meer geneigd om wat extra diagnostiek te doen. Bij vrouwen wordt er eerder gedacht aan stress en drukte als ze met lichamelijke klachten komen. Misschien zijn die Engelse jongens dus helemaal niet beter af als ze leren om over hun lichamelijke klachten te praten.

Maar daar staat iets tegenover. Voor onze gezondheid zijn niet alleen lichamelijke klachten van belang; ook psychische en sociale gesteldheid dragen hieraan bij. Het hebben van meer zelfvertrouwen en het beter omgaan met emoties zijn daarvoor relevant. Dus we moeten wat breder kijken dan die klachten. En meer genderneutrale benadering van kinderen draagt bij aan hun welzijn. Wie weet nemen die klachten daarvan uiteindelijk ook af. En als jongens en meisjes hetzelfde omgaan met hun klachten, verzwakken op den duur de vooroordelen. Daarmee wordt de zorg voor iedereen beter.

Dus mocht je jonge kinderen hebben, wees je dan eens bewust over je roze of blauwe bril als je kind ziek is of pijn heeft. Of ga nog een stapje verder: vertel niemand wat het geslacht van je kind is en voed je kind naar eigen zeggen gendercreatief op. Op raisingzoomer.com, gemaakt voor en door gendercreatieve ouders, staan tips over haardracht, paspoort en het zoeken van een genderneutrale crèche. En waar ik nu zo benieuwd naar ben: hoe gaan dit soort gendercreatieve kinderen later om met lichamelijke klachten, en hoe reageren hun artsen? Als de gendercreatieve opvoeding naar Nederland overwaait, sta ik als wetenschapper vooraan!

Bekijk No More Boys and Girls op https://www.npostart.nl/VPWON_1294109

Judith